bu bir hazan öyküsüdür... sonbaharın yaza öykünmesidir... sarıdır ve aşkını
anlatamamaktadır... hazan zamanları kurumuş yaprağın hayat öyküsüdür.
hazan zamanları umudu erteleyiştir. rengini sarıdan, hayatını gözyaşlarından
alır hazan. kasımın dokuzudur hazan. aslında herhangi bir gündür. yine de
yılını unutsan da ayını ve gününü unutamazsın. belki aylak zamanların
gözbebeğine uzanan ışığıdır gölgelere hayat veren sonbahar güneşi.
seslerin daha az duyulduğu bir öfkedir esen sonbahar rüzgarları. her
ölüm erken ölüm derler, hazanı ve hüznü besler sonbahar ölümleri yine
de koşulsuz barındırır içinde hayatı. bazen soğuk bir nefes gibi dondurur
kendi içine kapatır sevinçleri. bazen de yeniden filizlendirir umudu ve sevinci.
denizin kabarışıdır dalgaların coşkusudur ve gücüdür deryanın kıpırdanışları
hazan yellerinde. kaçırılmış zamanların damlalarıdır sonbahar yağmurları
belki de iki sevgilinin aşkıdır saçak altında.
